16 - 23 sept | C-TAKT Festival met: Mario Leko, playField. en Rita Hoofwijk | Genk

#

C-TAKT Festival met Mario Leko, playField. & Rita Hoofwijk

14-23 september | C-mine Genk | Meer info en tickets

C-TAKT is de werkplaats voor jong en transdisciplinair talent. Het is de fusie van de werkplaats van C-mine cultuurcentrum en Takt Dommelhof. C-TAKT werkt met een groot aantal kunstenaars die in residentie komen in Genk of Neerpelt. Ze kunnen er in alle rust werken aan hun projecten, krijgen logistieke en financiële steun en kunnen op het C-TAKT Festival laten zien in C-mine, Genk.

Mario Leko | Here she lies, sir | première

In Heres he lies, sir vertrekt de Kroatische scenograaf, kostuumontwerper, videast en fotograaf Mario Leko vanuit drie vrouwelijke Shakespeare personages, namelijk Ophelia, Lady Macbeth en Thaisa. Op het eerste zicht hebben deze drie dames weinig met mekaar te maken, behalve dat ze weinig spreken en dat ze alle drie sterven. Met Heres he lies, sir wil Mario Leko onderzoeken wat de rol van de vrouw in het theater is. Vroeger mochten vrouwen niet eens op het podium staan en werden vrouwenrollen door mannen vertolkt. De drie Shakespeare vrouwen zijn in de performance van Mario Leko uniek in het herscheppen van hun positie en het creëren van een ruimte voor hun persoonlijke vrijheid.

Tim De Paepe/playField. | #2BIAS

Bias is het tweede deel van de Big Data Trilogie, een voorstellingenreeks over digitalisering van de samenleving. In #2 BIAS zakken de makers van playField (Tim De Paepe, Marthe Schneider en Lana Schneider)een laag dieper in dit onderzoek naar digitalisering. Waar het in het eerste deel #1 HOLLOW draait om de vrijgegeven persoonlijke informatie van het publiek, draait het in #2 BIAS om de futiliteit van die persoonlijke informatie. playField gaat op zoek naar hoe ze de individuele keuze van hun toeschouwers kunnen reduceren naar datgene wat zij voor de computer zijn: een code die hun keuzes blootlegt en dus hun ‘identiteit’.


Rita Hoofwijk | facing faces

Mensen kijken naar mensen. Twee bezoekers nemen tegenover elkaar plaats. Als een analoge film wordt een rol met portretten door Rita Hoofwijk voor hun ogen afgedraaid. Ieder gezicht draagt een titel die vertelt hoe deze persoon gezien is. Die beschrijving kleurt de blik, blijft onvolledig, biedt een kader aan de kijker en stelt de vraag: “Hoe zie je zelf?”

Rita's werk focust veelal op de blik van de bezoeker, welke ze middels een gestuurde kijkrichting uitnodigt zijn omgeving op een andere manier waar te nemen.